Archief 2010
Het is vandaag 9 november 2009 Een dag, een maandag zoals vele, vanavond hang ik een beetje op de bank voor de TV. Vandaag is het precies 20 jaar geleden dat de “val” van de Oost-Duitse muur heeft plaatsgevonden en dat werd vandaag uitbundig gevierd.
Ik kan en wil niet een filosofisch betoog gaan houden, maar 20 jaar geleden op dat tijdstip zat ik in voor mijn werk als bedrijfskundige in Brasil, een project voor de duur van bijna 1 jaar. Mijn vrouw Esther in Nederland, ik daar, onder de Braziliaanse mensen, in een warm ver land. Internet en E-mail was er niet, toentertijd kocht je een fax voor een 7.000 gulden. Nu een all-in apparaat, scanen, printen en faxen en ook nog in kleur voor een fractie van. We kennen allemaal van die gebeurtenissen waar je jezelf heel erg van bewust bent/was en nog exact weet wat je toen waar wat deed toen je het nieuws hoorde. Bij mij is dat een telefoontje op een feestje waar ik de hele avond geheel onthouden was van drank in een eventuele afwachting van het aandienen voor ons eerste kind, het verongelukken van de eerste spaceshuttle, 9 september en nog een aantal. Waarom kom ik nu hier op? Toeval, nee. Op de televisie werd ik vanavond tevens op een leuke samenhang “geconfronteerd” tussen het verleden, heden en toekomst. Brasil omdat ik daar 20 jaar geleden was toen de muur viel, vanavond in het programma spoorloos een van oorsprong Brasiliaanse jongen - die samen met zijn adoptieouders, andere van oorsprong uit Brasil en Sri Lanka geadopteerde broers in Nederland woont- weer met zijn echte moeder en broers en zus werd herenigd. Ook was er een programma, het mooiste meisje van de klas, waar men op enig moment in Thailand terecht kwam. Toeval nee, de puzzel gaat vallen, deze maand ga ik een maandje op vakantie naar Thailand, een vriend bezoeken, en naar Sri-Lanka naar mijn broer en schoonzus die daar wonen. Niet teveel in het veleden kijken, toekomst is vooruit kijken. Als je veel achterom kijkt is het leven zo voorbij. Toch moeten we het verleden koesteren en de goede dingen in ere houden en van de fouten uit het verleden leren. “learning is a change of behaviour as a result of experience”. Ik heb nu eenmaal wat met de klassieke luchtvaart. Het is en blijft mijn hobby en passie. Ons kleine bedrijfje Classic Wings, Ik wil het op dit moment altijd nog hobby noemen, komt voort uit het feit dat 20 jaar geleden de muur omviel en mijn passie voor de luchtvaart in het algemeen en de klassieke luchtvaart specifiek.
Zoals bekend is onze An2 een ex Interflug toestel en heeft heel wat DDR partij-mannen vervoerd. Ik ken het Oost-Duitsland van het heden en verleden niet zo goed, voor mijn werk ben ik wel eens in Berlijn, Leipzig en Dresden geweest. Ik heb nog op Tempelhof gevlogen, “tussen” de flatgebouwen door in westelijke richting landen om vervolgens in een immense ontvangsthal passagiers op te halen. Aankomst op het veld had wel iets, iets van vroeger, niet die goede oude tijd, maar een gevoel van iets dat ik moeilijk onder woorden kan brengen. De voormalige Oost-Duitsers ken ik niet goed, daarentegen en met name die van ons onderhoudsbedrijf Nayak ken ik wel goed. Pure vaklui, die nog het oude vak verstaan maar bovenal harde werkers, warm en vriendelijk. Voor de jaarlijkse grote onderhoudsbeurt ben ik er altijd bij, is gewoon leuk en pure vakantie.
20 Jaar geleden had ik al de ambitie om te gaan vliegen, niet wetende dat ik vandaag met enige trots samen met Esther eigenaar van een ex DDR An2 zou zijn en commercieel samen met Stephan en Marco mag balanceren in de lucht tussen 28 knopen en mach.85. Dat doet ons in Nederland niemand na . Dit stukje techniek uit 1957 met bijna 7700 uur en 14000 starts en landingen is puur nostalgie, robuustheid, passie en verkeert ook na dit seizoen nog steeds in opperbeste staat. Wij zijn blij dat we met ons klein bedrijfje kunnen en mogen bijdragen aan behoud van de historische luchtvaart en ons visitekaartje mogen achterlaten. Zonder de hulp van vrienden is dit onmogelijk, ook zij zien het vertrek als avontuur, zo is het en niet anders. Dat bijdragen aan behoud en behouden is een simpele optelsom van de kosten en baten.
Begin dit jaar werden we helaas vervelend geconfronteerd met het wispelturige beleid van het Aviodrome. We zouden dit jaar ook weer vanaf Lelystad opereren en samenwerken zoals we al 5 jaar deden met dit museum op Lelystad. Velen hebben vanaf het museum een luchtdoop in de An2 gehad tegen een aardige prijs. Door de komst/samenwerking van het Museum met de DDA is er helaas geen structurele plaats meer voor onze Antonov2. Op het laatste moment, en dan praat je over begin April 2009 krijg je ondanks de toezeggingen en het gesprek altijd gaande houdende te horen dat het dit jaar niet gaat lukken. Let wel vanaf Aviodrome deden we toch 25 uur per jaar. Tja onze kist is nu niet even een ding dat je even ergens ongemerkt ergens anders neerzet. Zoals met alles moet je een visie vertalen naar beleid, en heel snel schakelen in de luchtvaart is enkel in emergency-situations, waar je op getrained bent in simulatoren. Wij wilden bestaande relaties en verhoudingen respecteren zoals we dat ook van anderen verwachten.
Helaas, maar het heeft uiteindelijk goed uitgepakt. De “verhuizing”van onze An2 naar Teuge is goed verlopen en wij zijn daar gastvrij ontvangen. Het zgn. gunnen van de “handel” is daar nog echt van toepassing, we werken fijn en graag samen met bedrijven zoals SAS, Paracentrum Teuge, BDU en het lokale luchthavenrestaurant als natuurlijk ook de draaiende krachten achter het vliegveld. De stichting hoogvliegers droegen wij ook dit jaar weer een warm hart toe en hebben dan ook op bijna alle grote hoogvliegersdagen gevlogen met kindertjes die eens even uit hun dagelijkse leven mochten stappen, puur kind konden zijn zonder geconfronteerd te worden met hun ziek zijn. We zien gelukkig allee maar het positieve effecten van Teuge, gemoedelijk, redelijke landingsgelden, geen allerlei onnodige securityfee’s, gunstige parkeertarieven en bovenal geen entreegelden voor het Aviodrome. Dit heeft er toe geleid dat we nu rechtstreeks rondvluchten kunnen aanbieden voor een kleine 60 euro t.o.v. 99 euro voor dezelfde vlucht vanaf het Aviodrome.
Terugkijkend op 2009 mogen we niet klagen, de 600 uurs inspectie van ons toestel is vlekkeloos verlopen, nagenoeg geen bijzonderheden: - nieuwe bougies 18 stuks - nieuwe banden (voor en achter) - nieuw uitlaatdeel boven (ten gevolge van backfire) - paar lampjes en aardkabeltjes - 80 liter olie - nieuwe drukfles voor remsysteem (vervanging ivm levensduur) De kist is 4 dagen in onderhoud geweest daar en is de grootste beurt in zijn soort, alle panelen er af, luikjes open etc. En Jorgen en ik maar meehelpen met poetsen en aanpakken. De vlucht naar en van Kamenz waar Nayak gevestigd is, is altijd een leuke vlucht. Het is bijna 3 uur vliegen en ligt dicht tegen de Poolse grens zuidoosten van Dresden. We zijn dit jaar naast Duxford ook weer in Goodwood geweest, “the revival” In formatie met de Chipmunk zijn we daar naar toe gevlogen, kist beladen met aardige leuke mensen in jaren 40-50 kledij, 2 dingy’s en een veelvoud aan zwemvesten hebben wij in de vroege ochtend van 19 september de reis aangevangen. Ik was nog nooit op de “revival”geweest. Het is en mag met recht een top evenement. genoemd worden. In het Aopa blad van September is een verslag te lezen).
In dezelfde week en weekend hebben we ook veel para’s mogen droppen voor 65 jarige bevrijding van Zuid-Nederland. Toch apart en heel leuk om op 1200 voet mensen uit je vliegtuig te gooien op dezelfde plek waar het 65 jaar ook gebeurde. Ook hebben we een beetje zorgen gehad dit jaar. Een vliegschooleigenaar in het noorden van het land had het idee opgevat om met een An2 op algen/biofuel vanuit Amerika naar Nederland te vliegen, deze meneer had een aantal jaren geleden ook al toenadering gezocht voor samenwerking en kwam met veel wollige verhalen wat uiteindelijk op niks uitdraaide. Wellicht ben ik te nuchter en te pragmatisch in een aantal dingen. Uiteindelijk heeft hij Classic Wings in DLD gekocht, de aanhouder wint, die ken ik ook wel…... Onze An2 vliegt op de vergunningen van Classic Wings DLD, een niet ongebruikelijke constructie. Tja op zo’n manier krijg je belangenverstrengelingen, niet een gezicht naar buiten in Nederland. Dat was nu een van de redenen waarom ik deze An2 had gekocht, eigen baasje, wel dezelfde uitstraling, een en dezelfde AOC maar met eigen smaakje voor de specifieke operaties. Gelukkig bleek deze meneer een echte hoogvlieger, koop teruggedraaid ivm niet genoeg financiële middelen en van de “ambitieuze” plannen van de “Alganov2” hebben we ook niks meer gehoord.
Luchtvaart is wel een wereld en tak van sport waar je de zaakjes goed voor elkaar en op orde moet hebben en zeker niet moet dollen, het is gewoon serieuze…… Ons bereikte verhalen uit de markt dat wij niet meer mochten vliegen omdat we geen AOC zouden hebben (air-operator-certificate), en dat op straffe van 5.000 euro/geval. Het is altijd moeilijk om die verhalen of de nek om te draaien of een weerwoord te geven. Dit jaar moeten nml. alle rondvluchtbedrijven zo’n AOC hebben, wij hadden hem al 10 jaar, sterker nog wij zijn een luchtvaartmaatschappij en geen rondvluchtenbedrijf en mochten altijd al van A naar B en van A naar A vliegen. Wij weten nog steeds wie dit in de wereld heeft gebracht, geeft ook niet, waar rook is vuur gaat in dit geval helemaal niet op, niet eens een vonkje is er geweest. Wij zijn gewoon trots op ons bedrijfje dat we samen met vele vrijwilligheid de boel draaiende houden.
Inspectie voor verkeer en waterstaat gaat volgend jaar handhaven (AOC verplichting) en alle operationele luchtvaartbedrijven bezoeken. Om vluchten op commerciële basis uit te voeren moet je oa. minimaal voldoen aan de wettelijke eisen; - toegelaten vliegtuig. - geprogrammeerd onderhoud van het toestel door erkend onderhoudsbedrijf. - Motoren van de vliegtuigen moet na een aantal uren/ jaren vervangen worden en mag er niet meer mee worden doorgevlogen dmv extra inspecties. - beroepsvliegers in bezit van EHBO, brandbestrijding, gevaarlijke stoffen etc. - 2 x per jaar dienen de vliegers uitgechecked te worden. Wij hebben er bewust voor gekozen om gezien de aard van het vliegtuig, grootte en soort operatie enkel en alleen vliegers met een verkeersvliegers brevet (ATPL) op de Antonov2 te laten vliegen. Verkeersvliegers in het dagelijkse leven ook gezagvoeder of co-piloot en met minimaal 2500 uur vliegervaring.
Begin dit jaar hebben we een mooie de Havilland Chipmunk DHC1 uit 1950 toegevoegd aan de vloot.
Deze kist geeft een wat andere dimensie aan het vliegen, lekker over de kop, overall aan en helm op. Het is een mooie aanvulling, we gebruiken hem als staartwiel-conversie kist en als voorloper voor de vliegers die op de An2 willen gaan vliegen. Komend jaar gaan wij veel Air-shows af samen met de An2 en wellicht gaan we ook samen demo´s verzorgen. Enfin, de Antonov staat lekker droog in de hangaar te wachten op het nieuwe seizoen en. Blijven we in de wintermaanden lekker met de Chipmunk doorvliegen. Het duurt nog even, maar alvast fijne feestdagen en een goede jaarwisseling en tot seizoen 2010.
Met vriendelijke groet Uw Classic Wings team Rob, Esther, Stephan, Marco, Gerrit, Kevin, Jorgen en Reinier
.
